الشيخ ابو القاسم يوسف بن يعقوب البيهقى الجشمى از قصبهء جشم بوده است از اقارب امرا و رؤسا ، و استاد يعقوب در حق وى گويد : اخذ به قسم وافر من الادب حتى صار طراز البرديه الحسب و النسب ، و او را نعمتى حلال و مباح موروث « 1 » بود از سلف ، و باستاد يعقوب بن احمد النيسابورى نويسد ابو يوسف صدر الافاضل كلهم * و بدر هم ما بين شرق الى غرب اقلب طرفا لا ارى ثانيا له * و لا من يدانيه من العجم و العرب و لم تكتحل « 2 » عينى بلقياه ساعة * و لكننى اهواه فى البعد و القرب الشيخ العالم ابو القاسم حمزة بن الحسين البرزهى البيهقى مولد او ديه برزه بوده است « 3 » كه آن ديه را بيزك خوانند ، و او را تصانيف بسيار است ، يكى از آن كتاب الفصول و كتاب محامد من يقال له ابو محمد و كتاب محاسن من قيل له ابو الحسن ، و ذكر او در كتاب دمية القصر و اشعار او مثبت است ، و امام على بن ابى صالح الخوارى گويد در حق وى « 4 » قل لأبى القاسم المرجى « 5 » * سواد عين السراة « 6 » حمزه ضاعف قرب المزار « 7 » شوقى * و اعتل جسمى فصار همزه « 8 » لو كان شخصى يطيع قلبى * لزرت لكن علمت عجزه يا سيد منعما احبه « 9 » * لخائف رام منك حرزه « 10 » لا زلت فى حومة المعالى * يا برزهيا ابا لبرزه فما سجى الليل او تفرى * صبح ادام الإله عزه فاجابه البرزهى شعر علا الشعريين عزة * لو شاعر البحترى عزه اكرمنى بارع خبير * به ادام الاله عزه رايت نفسى و قدرأته * كثيرا فى وصال عزه خرجت او كدت عن اهابى * لحسن ذاك القريض هزة

--> ( 1 ) حلال و موروث . ( 2 ) نص ، و لم يكتحل . ( 3 ) بوده است از بيهق . ( 4 ) در مدح وى . ( 5 ) نص ، المزجى . ( 6 ) نص ، سراة . ( 7 ) نص ، الزار ( 8 ) نص ، حمزه . ( 9 ) كذا ، و در نب ، احبه . ( 10 ) نص ، حمزه .